Michałowi

Poezja Filozofów

Na VI Polskim Zjeździe Filozoficznym (Toruń 1995) wśród imprez towarzyszących niezwykłym powodzeniem cieszyły się spotkania piszących poezję filozofów. Słabość filozofów do poezji to zresztą stara sprawa… Uważam więc, że stała publikacja twórczości poetyckiej filozofów na stronie Nowej Krytyki to dobry pomysł.

Każdy piszący wiersze filozof może od tej pory zwrócić się do nas o publikację jego utworów na naszej stronie. Będziemy zapraszać znanych filozofów-poetów w gości i namawiać, czasem dekonspirować tych, co swą twórczość poetycką skrywają.

Jedynym kryterium kwalifikacji będzie fakt poetyzowania przez filozofa, wszystko jedno czy dyplomowanego czy studenta. Do wysyłanych utworów prosimy załączać kilka słów o sobie, najlepiej w formie nadającej się bezpośrednio do publikacji. Serdecznie zapraszam.

Jerzy Kochan

14/02/2017

 

 

Anna Gasz

 

 


Michałowi


 Na płatkach róży wyryłam wyznanie
 aksamitną kruchością malowane słowa
 rozłożonych rąk
 ust czekających…
 Wiecznie…
 wieczne rozkwitanie
 Tabernakulum miłości.


 Misterium zapachu różanego ogrodu
 zwabiona czerwienią powietrza
 między wargami i wargami
 różany oddech
 Próbuję Cię spotkać
 otulona powabną wonią Twego ciała
  Modlitwa nadziei.


 Róża rzeźbiona spojrzeniem oczu
 dyskrecja bezcennego wyboru
 Uczysz mnie ascezy dostrzegania barw
 w palecie wszechkolorów…
 w karminowej pustelni we dwoje
 kontemplacja uśmiechu

 Ziemia obiecana.


 Ujmująca delikatność różanych pocałunków
 kołysanka dotyku
 wzajemność milcząca
 Ulubiona nieśmiałość gestów
 wspólnota dłoni
 muśnięcie płatka
 Liturgia szczęścia.

 Tajemnicza rozmowa z Małym
 Księciem
 szept kwiatów
 zmysłowa szata myśli
 pasja milczących zdań
 przestrzeń wypełniona najważniejszą cnotą
 dla siebie przeznaczeni Psalm dziękczynny stworzenia.

 W płatkach róży wyznanie
 Płatek
 cudu niedowierzanie…
 płatków usychanie
 Na wieki wieków Twoja…..

 Amen…










 ***



Myśl niech się słowem stanie
 Uczucie życiem


 Prawda
 tchnieniem ciepła
 unosząc sny
 czyni przeznaczenie

 W miłości przychodzi
 zachwyt
 i cierniem koronowanie

 Kocham Cię
 istota człowieka
 Jak kropel rosy
 obmycia delikatne

 Myśl
 w uczuciu
 zanurzając skrzydła
 zrozumie serce



 Jednorożec błękitny
 nie wzgardzi mądrością

 Pokój
 Uspokojenie rozważne



 Myśli nieuważne
 Natchnienia
 szkicowane intuicją…


***


 Zdarzyło się że jesteśmy
 w sferycznym ułożeniu
 bajki tej właśnie


 Splotem dwóch dróg
 słyszeniem stóp
 motyla
 upojeniem, deszczowym
 porankiem
 szept
 Zdarzyło się
 czekoladowe spijać słowa
 z ust, karminowym
 utkanych marzeniem


 Zielonego przebudzenia
 kroplą rosy
 na granicy poduszki
 rzęsa rozwiana łzą
 autobiografia uczucia



 Zdarzyło się nam być...