Najnowsze artykuły

Résistance. Tezy oporu
Daniel   Bensaïd

Chciałbym więc zaproponować pięć tez oporu; ich forma umyślnie podkreśla konieczną pracę odmowy:

1. Imperializm nie rozpuścił się w towarowej globalizacji.

2. Komunizm nie rozpuścił się wraz z upadkiem stalinizmu.

3. Walka klas nie może być redukowana do polityki tożsamości wspólnotowej.

4. Różnice konfliktowe nie rozpuszczają się w ambiwalentnej różnorodności.

5. Polityka nie rozpuszcza się ani w etyce, ani w estetyce. 

Przeczytaj
Zapomniany marksista Dow Ber Borochow
Jerzy Kochan

Borochow podkreśla, że „[w]alka klasowa nie toczy się o rzeczy «duchowe», lecz o materialne, mianowicie o narzędzia i środki do pracy; podobnie rzecz się ma z walką narodową”. Jest to chyba najważniejszy i najciekawszy moment jego analizy. Chodzi mu o konsekwentne materialistyczne oparcie teorii narodu na fundamencie stosunków własnościowych. Materializm to nie tylko podejście od strony ekonomii, gospodarki, teorii klas, teorii walki klas. W analizie zjawisk narodowych musi on zejść do poziomu stosunków własnościowych. Prawdziwy materialista ujawnia w istnieniu narodu i w konfliktach narodowych walkę o własność, sprzeczności i konflikty własnościowe. Naród to jedna z form organizacji społeczeństw w walce o własność, o zapewnienie sobie wyłączności korzystania z pewnego terytorium. Jak pisze Borochow:Walka pomiędzy organizmami społecznymi, walka narodowa nie toczy się o posiadanie „duchowe”, lecz materialne, jakkolwiek walka ta prowadzona jest częstokroć pod sztandarem wartości duchowych. Nacjonalizm pozostaje zawsze w związku z posiadaniem materialnym nacji, jakkolwiek na zewnątrz może on przywdziewać rozmaite maski.

 

Przeczytaj
Jaki wódz – taki ruch
Tymoteusz  Kochan

Historyczna ignorancja często spotyka się w Polsce z brakiem politycznej i teoretycznej odwagi, która umożliwiałaby dokonanie rozsądnej i racjonalnej oceny polskiej przeszłości. Powstała na gruncie prawicowej hegemonii politycznej ideologiczna fiksacja na punkcie dawnej (antykomunistycznej) Solidarności doprowadziła też część lewicy do ślepego uwielbienia jej przywódców, spychając na bok rozumną ocenę transformacji i powodując, że doktrynerski antykomunizm, czy lewicującą apoteozę Solidarności część osób uznało za najbardziej radykalną, a nawet jedyną możliwą, formę kontestacji współczesnego systemu czy świata w ogóle. Książka Michała Siermińskiego to pierwsza w najnowszej historii próba rzetelnego rozpoznania i rozliczenia się z faktycznymi poglądami politycznymi dawnych solidarnościowych przywódców o lewicowej orientacji...

Przeczytaj
Wprowadzenie do krytyki ekonomii politycznej
Karol Marks

...Im głębiej cofamy się w dzieje, tym bardziej występuje jednostka, a więc i jednostka produkująca, jako niesamodzielna, przynależna do większej całości: naprzód jeszcze w sposób zupełnie naturalny w rodzinie i w rodzinie rozszerzonej w ród; później w różnych formach wspólnoty powstającej ze ścierania i łączenia się rodów. Dopiero w wieku XVIII, w „społeczeństwie burżuazyjnym”, rozmaite formy związku społecznego występują wobec jednostki po prostu jako środki do jej prywatnych celów, jako zewnętrzna konieczność. Ale epoka, w której powstał ten punkt widzenia, punkt widzenia odosobnionej jednostki, jest właśnie epoką najbardziej jak dotąd rozwiniętych społecznych (powszechnych – z tego punktu widzenia) stosunków. Człowiek jest w najbardziej dosłownym znaczeniu Zoon politikon...

Przeczytaj

Najnowsze wideo

Ostatnie numery

Cytat Whatever it is - I`m against it! GRAUCHO MARX